Ik heb genoeg klanten, dus waarom zou ik op LinkedIn zitten?
"Ik heb genoeg klanten, dus daarom zit ik niet op LinkedIn." Misschien herken je die gedachte wel. Toch denk ik dat juist een volle agenda een mooi moment is om zichtbaar te blijven.
Op deze pagina deel ik mijn inzichten, verhalen en tips over ondernemen, LinkedIn en zichtbaar zijn. Niet bedacht vanuit het hoofd, maar gevoeld vanuit de praktijk.
Je vindt hier:
🔥 Praktische contenttips die wél werken
🔥 Verhalen over wat ik zie en meemaak als LinkedIn-expert
🔥 Herkenbare situaties van ondernemers zoals jij
🔥 En eerlijke reflecties over wat het betekent om jezelf te laten zien
📍 Soms strategisch. 📍 Soms persoonlijk. 📍 Altijd met de bedoeling om jou verder te helpen.
Ik schrijf voor ondernemers die goed zijn in wat ze doen, maar die niet altijd weten hoe ze dat mogen laten zien. Die zoeken naar een manier om zichtbaar te zijn die klopt. Echt is. En werkt.
Laat gerust een reactie achter als iets je raakt of inspireert.
Wil je voortaan als eerste de nieuwste tips ontvangen?
Liefs,
Tosca
"Ik heb genoeg klanten, dus daarom zit ik niet op LinkedIn." Misschien herken je die gedachte wel. Toch denk ik dat juist een volle agenda een mooi moment is om zichtbaar te blijven.
Veel LinkedInprofielen staan vol functietitels waar extern eigenlijk niemand iets van begrijpt. Natuurlijk mag je directeur of eigenaar op je profiel zetten. Maar helpt het ook om duidelijk te maken waarvoor mensen jou moeten hebben?
“Mag ik directeur op mijn LinkedIn zetten?”
Die vraag krijg ik regelmatig.
En het korte antwoord is:
natuurlijk mag dat.
Alleen is dat eigenlijk niet de belangrijkste vraag.
De echte vraag is:
Helpt het iemand begrijpen waarvoor hij jou nodig heeft?
Want LinkedIn is geen naambordje op een deur.
Het is niet alleen bedoeld om te laten zien welke functie je hebt.
Het is bedoeld om zichtbaar te maken:
wie jij bent
wat je doet
waar jouw expertise zit
en waarom iemand jou zou moeten bellen.
En precies daar gaat het vaak mis.
Veel ondernemers denken dat LinkedIn alleen interessant is als je actief zichtbaar wilt zijn.
Maar ook zonder dagelijks posten kan LinkedIn waardevol zijn.
Zie jouw profiel als een digitaal visitekaartje: actueel, makkelijk vindbaar en altijd bij de hand.
Van de week sprak ik een ondernemer met wat ik altijd een “leeg” LinkedInprofiel noem.
Soms is LinkedIn net een netwerkborrel zonder koffie, maar mét te snelle pitches. Je geeft iemand een hand, of in dit geval een connectie, en voor je goed en wel hallo hebt gezegd ligt er al een aanbod in je inbox. In deze blog deel ik waarom dat voor veel mensen averechts werkt, en wat volgens mij veel beter werkt als je echt contact wilt maken.
Het gebeurde laatst weer.
Ik accepteer een connectieverzoek op LinkedIn.
Ik kijk even naar het profiel, altijd leuk om te zien wie iemand is en waar iemand mee bezig is. En eerlijk is eerlijk, deze persoon had zelfs echt de moeite genomen om mijn profiel en websites te bekijken. Dat waardeer ik ook. Daar is aandacht in gaan zitten.
Nog geen minuut later.
Ping.
Een bericht.
Niet een:
“Leuk dat we geconnect zijn.”
Niet een:
“Ik zag dat jij je bezighoudt met loopbaanontwikkeling en LinkedIn, wat mooi dat je daar al zo lang mee bezig bent.”
Misschien heb je mijn vorige blog al gelezen over waarom posts met “Laat WOORD achter” zo goed werken op LinkedIn.
Daarin leg ik uit hoe zogenaamde oogstposts zorgen voor meer interactie en bereik. De kern daarvan zit eigenlijk in één belangrijk mechanisme op LinkedIn. Reacties. Veel mensen kijken vooral naar het aantal likes onder een bericht. Maar als je kijkt naar hoe het LinkedIn-algoritme echt werkt, zijn reacties vaak veel belangrijker.
In deze blog neem ik je mee in waarom LinkedIn reacties zwaarder laat meewegen dan likes en wat dat betekent voor jouw zichtbaarheid op het platform. Heb je de eerste blog nog niet gelezen?
Veel mensen kijken op LinkedIn vooral naar één ding.
Het aantal likes.
Een post met honderd likes voelt succesvol. Een post met tien likes voelt minder indrukwekkend. Maar als je kijkt naar hoe LinkedIn echt werkt, vertelt dat verhaal maar een klein stukje van de werkelijkheid.
LinkedIn kijkt namelijk veel sterker naar iets anders. Reacties.
Een reactie laat zien dat iemand de moeite neemt om iets te zeggen. Dat er een gesprek ontstaat. Dat er interactie is tussen mensen. En dat is precies waar LinkedIn voor bedoeld is.
LinkedIn is geen advertentieplatform. Het is een netwerk.
En een netwerk leeft van gesprekken.
LinkedIn is in de basis een netwerkplatform. Het doel van LinkedIn is simpel: mensen met elkaar verbinden en ervoor zorgen dat ze zo lang mogelijk op het platform blijven.
Dat heeft ook invloed op hoe het algoritme werkt.
Misschien heb je ze wel eens gezien: posts waarin iemand schrijft:
“Wil je het gratis e-book ontvangen? Laat dan het woord EBOOK achter in de reacties.”
Of:
“Laat CHECKLIST achter en ik stuur hem naar je toe.”
Sommige mensen vinden dat slim.
Anderen vinden het irritant.
Maar feit is: deze manier van posten werkt vaak verrassend goed. En dat heeft alles te maken met hoe LinkedIn naar interactie kijkt.
Ik spreek veel ondernemers.
En bijna altijd komt op een gegeven moment dezelfde opmerking voorbij:
“Ja… ik weet eigenlijk niet wat ik kan posten.”
En elke keer denk ik hetzelfde.
Dan gaat er ergens iets mis.
Niet omdat iemand niets te vertellen heeft.
Maar omdat iemand zichzelf kleiner maakt dan nodig is.
Want eerlijk, als ondernemer heb je meer dan genoeg input om maanden vooruit te kunnen. Echt.
Laatst bleef er een zinnetje bij me hangen:
“LinkedIn houdt er niet van als je onregelmatig post.”
Hoe vaker ik het hoorde, hoe meer het begon te wringen.
Niet omdat het per se waar of niet waar is, maar omdat het iets doet met mensen.
Het legt druk.
Het maakt iets wat leuk, eigen en waardevol kan zijn ineens technisch en dwingend.
En dat is zonde.
Want LinkedIn is geen doel op zich.
Het is een middel.
Een plek waar jij zichtbaar mag zijn als professional, als deskundige en vooral als mens.
Zichtbaar zijn. Het klinkt zo simpel. En toch voelt het voor veel mensen alsof ze overal moeten zijn om ergens gevonden te worden.
LinkedIn bijhouden. Netwerken. Reageren. Posten. Meepraten.
En ondertussen knaagt er iets. Omdat het energie kost. Omdat het voelt alsof je jezelf aan het verdelen bent. Omdat zichtbaar zijn langzaam iets is geworden wat je moet doen.
Maar zichtbaarheid gaat niet over overal zijn. Het gaat over kiezen.
De afgelopen jaren heb ik gemerkt hoe belangrijk die keuze is. Niet alleen voor mijn werk, maar ook voor mijn energie. Mijn tijd is kostbaar. Die van jou ook.
Hoe meer je weet wat je te brengen hebt, hoe belangrijker het wordt om te voelen waar dat het beste tot zijn recht komt. Niet elk netwerk past. Niet elk gesprek hoeft gevoerd. Niet elk platform vraagt om jouw aanwezigheid.
Zichtbaarheid wordt pas krachtig als het klopt. Als je zichtbaar bent op plekken waar je jezelf kunt zijn. Waar gesprekken ontstaan die verder gaan dan oppervlakkigheid. Waar je niet hoeft uit te leggen wie je bent, maar waar mensen nieuwsgierig zijn naar wat je doet.
Dat geldt offline én online. Ook op LinkedIn.
LinkedIn hoeft geen etalage te zijn waarin je alles uitstalt. Het mag een plek zijn waar je kiest wat je deelt. Waar je zichtbaar bent voor de juiste mensen. Waar je laat zien wat jou drijft, zonder jezelf groter te maken dan nodig.
De kunst zit niet in meer doen. Maar in bewuster kiezen.
Kiezen voor netwerken waar je energie van krijgt. Kiezen voor gesprekken die ertoe doen. Kiezen voor zichtbaarheid die bij je past.
En misschien is dat wel de grootste rustgever van allemaal. Dat je niet overal hoeft te zijn. Maar precies daar waar het klopt.
We praten er zelden eerlijk over, maar bijna iedere ondernemer voelt hem. Dat spannende stuk tussen iets willen delen en het toch maar niet doen. Omdat je bang bent dat het opschepperig klinkt. Of dat mensen er iets van vinden. Of omdat je denkt dat anderen al genoeg gedeeld hebben.
En precies daar, ergens tussen valse bescheidenheid en volle trots, ontstaat een enorme kans. Een kans op verbinding, herkenning en zichtbaarheid. Want zichtbaar zijn hoeft helemaal niet schreeuwerig te zijn. Het kan ook warm, echt en in jouw eigen ritme.
Vandaag neem ik je mee in een inzicht dat ontstond tijdens een HOG Lunch bijeenkomst én een LinkedIn training eerder deze week. Twee ontmoetingen die perfect lieten zien hoe dit spel van delen en niet delen werkt.
Vorige week tijdens de Week van de Loopbaan sprak ik een ondernemer die al jaren haar opdrachten via via kreeg.
Ze is goed in haar werk, dat weet ze. Ze kan anderen écht helpen. Maar nu het netwerk van via via opdroogt, komt er een ongemakkelijke vraag boven:
“Hoe ga ik dit zelf verkondigen? Hoe laat ik zien dat ik waarde bied, zonder dat het opschepperig voelt?”
En eerlijk, dat gevoel herken ik vaker. Je weet wat je in huis hebt, maar zichtbaar zijn voelt ineens onnatuurlijk.
Deze week stond volop in het teken van de Week van de Loopbaan.
En wat heb ik genoten van de vele gesprekken die ik mocht voeren.
Vanochtend nog zei een dame dat ze het gesprek als een cadeautje ervaarde. En dát is precies wat dit werk zo bijzonder maakt: je hoeft niet altijd met grote stappen te komen, soms is de grootste winst het inzicht dat je al meer in handen hebt dan je dacht.
Eigenlijk was er geen tijd.
Agenda’s vol, afspraken achter elkaar.
Maar ja… we moesten toch eten.
Dus ik zei: “Ik smeer wel gewoon een broodje kaas.”
Zij haalde koffie, ik het broodje, en we gingen even zitten. Buiten. In de tuin. In de zon.
Even niks. Even zonder scherm. Gewoon even mens zijn.
Tijdens onze lunch vroeg ik hoe het met haar ging.
Wat ze zoal aan het doen was. En toen kwam het, ze vertelde over de week die voor haar lag. Een programma dat ze aan het bouwen was voor haar team. Over de presentaties die ze zou geven, de opdrachten, de energizers. Over hoe belangrijk ze het vond dat iedereen zich gezien voelde. Dat het leuk was. Zinvol. Samen.
En terwijl ze sprak, zag ik het gebeuren. Ze ging aan.
Ik zag haar gezicht veranderen. De passie. De liefde voor haar werk, voor haar team.
De zorgvuldigheid waarmee ze alles voorbereidde maar zeker ook de energie waarmee ze sprak.
Van de week sprak ik met twee vriendinnen met m'n latte in de hand.
Zo’n gesprek dat begint over de kinderen, vakanties die we nog aan het uitzoeken zijn of net hebben geboekt en eindigt bij... LinkedIn. Ja echt. 😄
We hadden het over zichtbaar zijn. Over het delen van je verhaal, je kennis, je aanbod.
En ineens kwam er een vraag op tafel die jij je misschien ook weleens hebt gesteld:
“Moet mijn man eigenlijk reageren op mijn posts?”
Wat volgde was een heerlijk eerlijk gesprek over twee uitersten.
En geloof me, je herkent jezelf vast in één van de twee...
LinkedIn gebruiken kan voelen als een grote berg.
Maar als ik één plek mag aanwijzen waar je vandaag nog verschil maakt?
Dan is het jouw kopregel.
Je weet wel: die ene zin onder je naam.
Op je profiel. In reacties. In zoekresultaten.
Dé plek waar je in 220 tekens mag vertellen wie jij bent, voor wie je werkt én waar jouw hart van in de fik gaat.
“Maar Tosca, ik weet écht niet wat ik moet posten…”
Dat hoor ik zó vaak in mijn werksessies.
En begrijpelijk hoor, het idee dat je altijd iets nieuws moet bedenken kan verlammend werken.
Dus stel ik vaak een simpele vraag terug:
“Reageer je wel eens ergens op?”
Want daar zit ‘m vaak de crux.
Je hóeft niet elke dag zelf iets te publiceren om zichtbaar te zijn.
15 jaar geleden liep ik de Kamer van Koophandel binnen.
Op 6 mei 2010 schreef ik me in.
De dag ervoor, op Bevrijdingsdag, had ik besloten: ik ga het doen.
Waarom wachten?
Ik voelde het in alles: dit is waar mijn hart van in de fik gaat.
En ik dacht: als we de vrijheid hebben om te doen wat ons gelukkig maakt, waarom nemen we die vrijheid dan niet gewoon?
En zo begon het avontuur dat InspiraTos heet.
Lang wilde ik het al. Ik dacht erover, sprak erover, droomde ervan.
Tijdens een vakantie – hoe cliché 😉 – bedacht ik zelfs de naam. Een samenvoeging van inspiratie en Tosca.
Zo ontstond InspiraTos, want ik gun iedereen elke dag inspiratie in haar werk.
Dat je wakker wordt en zin hebt om te gaan. Dat je energie krijgt van wat je doet, omdat je geïnspireerd bent.
Dit is altijd mijn basis gebleven. Daarom stel ik nog steeds een van mijn favoriete vragen tijdens gesprekken:
Er zit zo’n heerlijke creatie-energie in die zin. Niet zomaar: wat vind je leuk om te doen? Nee, in de fik-energie.
Wanneer verlies je de tijd uit het oog? Wanneer ben je zó bezig met iets dat je er helemaal in opgaat?
Vandaag ben ik jarig.
En m’n inbox stroomt vol.
Van oud-collega’s, klanten, netwerkcontacten, mensen die ik jaren niet gesproken heb.
Allemaal dankzij dat ene vinkje: “Toon mijn verjaardag op LinkedIn.”
En eerlijk?
Ik vind het leuk.
Niet omdat ik per se op zoek ben naar felicitaties.
Maar omdat het een moment van verbinding is.
Even een glimlach. Een kort bericht. Een oprechte wens.
Juist dat maakt LinkedIn voor mij zo waardevol. Het is geen verkoopscherm. Het is een netwerk.
En netwerken, dat begint bij contact.
Soms kies je zelf.
Soms wordt er voor je gekozen.
Of je nu ondernemer bent, in loondienst werkt of net even tussen twee stappen in zit — er komt altijd een moment waarop je jezelf opnieuw moet uitvinden.
En dan is het fijn als je weet wie je bent, wat je te bieden hebt én als jouw profiel dat ook laat zien.
LinkedIn is daar een krachtige tool voor.
Niet alleen om zichtbaar te zijn, maar juist om vindbaar te zijn.
Voor de juiste opdrachten, kansen, connecties of een volgende stap.
Het zonnetje straalt al een tijdje. En ik merk het meteen: ik word al weken eerder wakker dan ik eigenlijk van plan ben. Eerst vond ik dat irritant, maar inmiddels heb ik met mezelf afgesproken: als ik wakker ben en het slapen lukt niet meer, dan sta ik gewoon op.
Hazelnoot latte erbij.
Huis nog stil.
Even naar buiten kijken.
Ze zat tegenover me met haar armen over elkaar.
Niet boos. Wel gespannen.
"Ik wíl wel iets delen op LinkedIn, Tosca… maar ik ben zo bang voor gezeur. Voor reacties. Voor gedoe."
Ik knikte.
Want eerlijk?
Die gedachte komt vaker voor dan je denkt.
En ik snap ‘m ook.
Ze keek me een beetje ongemakkelijk aan via het Zoom-scherm.
“Ja, ik wil wel iets op LinkedIn delen… maar ik doe toch niks bijzonders?”
En daar was ‘ie weer. Die zin.
Die zucht.
Die twijfel.
Want nee, ze had geen TEDx gegeven.
En nee, ze was niet gevraagd voor een televisieoptreden.
Maar wél had ze net een klant geholpen aan een heldere richting in haar loopbaan.
Wél had ze drie bedrijven begeleid in hun strategie.
Wél had ze een teamtraining gegeven waarbij het eindelijk klikte.
Maar dat voelde voor haar gewoon als “haar werk”.
"Je hebt het zeker druk hè?"
Het is zo’n zinnetje dat ik bijna wekelijks hoor.
Tijdens een netwerkdate, een gesprek na een training, op het schoolplein.
En meestal zeg ik met een glimlach:
"Nee hoor, ik heb gewoon lekker van alles te doen."
Want druk?
Dat klinkt als een to-dolijst waar je van in de stress schiet.
Als rennen, vliegen, nergens aan toe komen.
En nee, zo voelt het voor mij meestal niet.
Of: waarom jij vaker mag posten dan je denkt.
Je hebt het vast weleens gedacht:
"Ik heb zo m’n best gedaan op die post… en dan gebeurt er niks."
Geen likes.
Geen reacties.
Misschien één verdwaalde weergave van je tante.
En jij denkt: Zucht. Zie je wel, dit werkt niet.
Maar weet je? Het ligt niet aan jou.
En het ligt vaak ook niet aan je post.
Het ligt aan… het algoritme (en een beetje aan de mensen).
De laatste maanden ben ik volop in beweging.
Online én offline.
Van inspirerende netwerkbijeenkomsten tot Drukke Dames-dates en workshops vol enthousiaste ondernemers.
En weet je wat ik telkens weer hoor?
"Niemand reageert op mijn berichten."
Zucht.
Frustratie.
Soms zelfs een tikkie verdrietig.
En eerlijk: ik snap het.
Want je zit daar dan, vol goede moed, met een bericht dat je zorgvuldig hebt uitgedacht.
Een post die je waardevol vindt. Waar je misschien wel een beetje trots op bent.
En dan… radiostilte.
Spoiler: je weet het al, je moet het alleen nog gaan delen.
Laatst zei een klant tijdens onze sessie:
Tosca, ik wil wel iets delen hoor… maar ik voel me zó stom als ik weer zo’n post schrijf als: ‘Wat was het tof om voor dit bedrijf een training te mogen geven!’
Ze rolde bijna met haar ogen bij haar eigen zin.
“Ik vind dat dus echt zó cringe,” voegde ze eraan toe.
En ik snap haar. Echt.
Want als jij je post al stom vindt voordat je op ‘Plaatsen’ drukt, dan wordt het natuurlijk niks.
“Dan moet je het vooral niet posten.”
Serieus. Je moet van mij helemaal niks.
Deze maand schoof ik aan tafel met de meest uiteenlopende professionals. Ondernemers met bakken kennis en ervaring. Managers met visie. Bestuurders met een groot netwerk en een warm hart voor hun organisatie. Allemaal mensen die zinnige dingen te zeggen hebben. Die impact maken.
En dan kijk ik, nieuwsgierig als ik ben, even op LinkedIn. Naar hun profiel. Hun online visitekaartje.
Wat ik zie?
Een lege huls.....
Ondernemerschap betekent voor mij vrijheid. De vrijheid om de dingen op mijn manier te doen. Om mijn expertise te delen zoals ik dat wil. Om mijn tijd en energie te besteden aan de klanten die écht bij mij passen.
Toch overkwam me laatst iets opvallends. In een groepsapp verscheen een oproep:
"We zoeken een LinkedIn-expert die kan helpen met meer conversie en snelle bereikgroei."
Normaal zou je denken: Dat ben ik! Maar toch voelde ik me niet aangesproken. En dat had alles te maken met de manier waarop LinkedIn werd benaderd in die oproep.
Laten we eerlijk zijn: zichtbaar zijn op LinkedIn is spannend. Zeker als je perfectionistisch bent en pas wilt posten als alles klopt.
Maar als je te lang blijft schaven en twijfelen, gebeurt er één ding zeker: je mist kansen.
Wat als ik je vertel dat juist vaker posten je helpt om perfectionisme los te laten?
Een sterke LinkedIn-aanbeveling kan deuren openen. Niet alleen voor degene die de aanbeveling ontvangt, maar ook voor jou als schrijver. Een goed geschreven aanbeveling toont de meerwaarde van degene waarvoor de aanbeveling is geschreven. Maar heel eerlijk wat mij betreft zegt zo'n aanbeveling misschien zelfs nog net iets meer over de gever. Door de tone of voice zie je wat deze expert zelf ook belangrijk vindt.
Een aanbeveling helpt bij de geloofwaardigheid van de expert die hem ontvangt, als het goed is onderstreept de aanbeveling de waarde die de expert toevoegt.
Maar hoe schrijf je nu zo’n aanbeveling die écht impact heeft? In deze blog deel ik praktische tips, een krachtig voorbeeld en drie aanbevelingen die klanten mij hebben gegeven.
Laten we eerlijk zijn: likes betalen geen rekeningen. Klanten wel.
Toch zie ik veel ondernemers worstelen met LinkedIn omdat ze het gevoel hebben dat ze te weinig likes krijgen.
Ze posten, kijken gespannen naar de statistieken en raken teleurgesteld als er niet direct tientallen reacties of hartjes verschijnen.
Maar weet je wat het mooie is?
💡 De échte impact van je content zie je niet altijd direct in cijfers.